Nagroda im. ks. Walentego Gadowskiego
.jpg)
Od 2026 roku w Diecezji Tarnowskiej przyznawana będzie Nagroda im. ks. Walentego Gadowskiego. Została ona ustanowiona przez biskupa tarnowskiego Andrzeja Jeża jako wyraz troski o rozwój i promocję wartości istotnych dla życia Kościoła tarnowskiego.
Nagroda nosi imię ks. Walentego Gadowskiego – wybitnego kapłana diecezji tarnowskiej, znanego ze swojej gorliwości duszpasterskiej, zaangażowania w dzieło wychowania oraz troski o formację religijną kolejnych pokoleń. Jego postawa kapłańska i działalność pozostają do dziś ważnym punktem odniesienia dla wspólnoty diecezjalnej.
Celem Nagrody im. ks. Walentego Gadowskiego jest uhonorowanie osób oraz inicjatyw, które poprzez swoją działalność przyczyniają się do umacniania wiary, rozwoju katechezy oraz szeroko rozumianego dzieła wychowania chrześcijańskiego w Diecezji Tarnowskiej.
Koordynację prac związanych z Nagrodą powierzono dyrektorowi Wydziału Katechetycznego Kurii Diecezjalnej w Tarnowie, ks. Andrzejowi Jasnosowi.
Szczegółowe informacje dotyczące zasad przyznawania Nagrody, jej laureatów oraz terminów kolejnych edycji będą publikowane na niniejszej stronie.
Termin dostarczenia wypełnionych wniosków: 17 kwietnia 2026 r.
Ks. Walenty Gadowski należy do grona najwybitniejszych kapłanów w historii Diecezji Tarnowskiej. Zapisał się w jej dziejach jako gorliwy duszpasterz, wybitny katecheta, wychowawca młodzieży oraz kapłan głęboko zaangażowany w kształtowanie religijnej i patriotycznej świadomości wiernych.
Szczególne miejsce w jego posłudze zajmowała katecheza i wychowanie młodego pokolenia. Ks. Walenty Gadowski był przekonany, że solidna formacja religijna, oparta na wierze, miłości do Kościoła i odpowiedzialności za Ojczyznę, stanowi fundament dojrzałego życia chrześcijańskiego. Z oddaniem podejmował inicjatywy służące pogłębianiu wiary dzieci i młodzieży, wykazując się przy tym wielką wrażliwością duszpasterską oraz umiejętnością docierania do młodych ludzi.
Znany był także jako kapłan czynu, który nie ograniczał się jedynie do nauczania, lecz potrafił przekuwać idee w konkretne działania duszpasterskie i wychowawcze. Jego postawa łączyła w sobie wierność Kościołowi, głęboką pobożność oraz odwagę podejmowania wyzwań, jakie stawiała przed nim rzeczywistość społeczna i historyczna.